در سوگ هنرمند فقید سید امراله حسینی
- توضیحات
- جمعه, 07 بهمن 1390 22:33
این روزها
زیر بار رفتنت نمی روم
و قتی تو نیستی و
ما
آوازهای بومی مان را
هآ می کنیم .................................................................................
بر قاب عکس های شیشه ای
این روزها
ما فراموشان گمنام
به سایه خودمان پناه برده ایم و
تو را
خط به خط
روی پیشانی زنی می خوانیم
که در لحظه ای
به پای رفتنت
پیر شد
بشنو از نی چون حکایت...
نمی کند!
نه این شهر
نه این بیمارستان لعنتی
هیچ مسافری لبخند تو را
به خانه برنمی گرداند
تا تو دست تکان بدهی و
ما
پیراهن های سیاه را فراموش کنیم
تو دست تکان بدهی و
ما بر نگردیم
پشت درهای بسته و
دست های گره خورده...
تو که نباشی
درد های تازه تری دارد
این سر/زمین
وقتی باد
در چلکه های خاکستری بلوط می وزد
تا جنازه ای
که روی دست ها
از بلندترین خیابان شهر
سرازیر می شود
حرفت را زده ای
بی که لبهایت تکان بخورد
....................................................................................
سید فاطمه صداقتی نیا
